Kaapstad, de Moederstad

En dan was het tijd voor de Moederstad, Kaapstad, de wetgevende hoofdstad van Zuid-Afrika. Ze steelt het hart van elke toerist die haar bezoekt door een onweerstaanbare mengeling van natuur (de Tafelberg), hagelwitte stranden, geschiedenis en een bruisend nachtleven.

Bij het binnenrijden van de stad genoten we al van enkele prachtige zichten op de stad, de haven, de stranden en de Tafelberg waarrond de gehele stad is gebouwd en dus allomtegenwoordig is.

Wij begonnen onze citytrip met een bezoek aan Robbeneiland, zo'n 13 km van het vasteland gelegen. Het werd in de loop van de geschiedenis achtereenvolgens gebruikt als gevangenis, afzonderingseiland voor leprozen, afval dumpplaats en militaire basis. Maar Robbeneiland raakte pas echt bekend, of misschien beter berucht, ten tijde van het apartheidsregime, toen het werd gebruikt als een politieke gevangenis. Nadat dit regime in 1948 aan de macht kwam, werden de rechten van de zwarten stapsgewijs teruggedraaid. Gemengde huwelijken werden verboden, er ontstonden afzonderlijke scholen, stranden, wc's en bussen,... Later ging men hierin nog een stap verder: er werd een zogenaamde 'dom-pas' ingevoerd, een identiteitskaart voor 'domme mensen'. Zwarten moesten deze steeds kunnen voorleggen en het werd hun ook verboden om in de stad te blijven wonen. Ze moesten allen verhuizen naar wijken buiten de stad, de zogenaamde townships, en dienden een vergunning aan te vragen om de stad te mogen bezoeken. Het was tegen deze maatregelen dat het ANC, African National Congress, in 1949 openlijk in opstand kwam. Na een door de politie neergeslagen opstand tegen de dom-pas, met 67 doden als gevolg, werd deze partij door de regering verboden in 1960. Rond deze periode ontving Robbeneiland, door de overbevolking van de gevangenissen op het vasteland, zijn eerste politieke gevangenen. Allen die enige vorm van sabotage, opstand of andere acties ondernamen tegen het apartheidsregime werden onherroepelijk gevangen genomen. Onder hen, Nelson Mandela, die in 1964 gevangen genomen werd omwille van zijn leidende rol in het verboden ANC en hier 18 jaar van zijn gevangenschap zou doorbrengen. Daarna werd hij nog gedurende 9 jaar in allerlei gevangenissen op het vasteland geplaatst.

Wij waren erg onder de indruk van de erbarmelijke omstandigheden waarin deze politiek gevangen dienden te verblijven en toch aan hun idealen vasthielden. We werden rondgeleid door een ex-gevangene wiens getuigenissen echt aangrijpend waren. De gevangene werden in een cel van 2m op 1m geplaatst zonder sanitaire voorziening ofwel in een bunker met 60 anderen. In deze bunker was er geen glas in de ramen, waren er geen bedden en slechts 2 douches die maar 3 dagen per week werkten (met koud water uiteraard). In de winter was het ijskoud door de regen en de gure wind die door de open vensters naar binnen kwam. Ook op Robbeneiland werd de apartheid voortgezet, zelfs in het voedsel en de kleding. Er werd namelijk een onderscheid gemaakt tussen gekleurde, voornamelijk Indiërs, en zwarte gevangenen. In tegenstelling tot de gekleurden mochten de zwarten ongeacht de temperatuur geen lange broek, pull, schoenen en kousen dragen. Hiernaast kregen de zwarte gevangenen ook aanzienlijk minder voedsel dan de gekleurde gevangenen.

Het was bijzonder indrukwekkend en innemend om langs de bunkers, de ongelofelijk kleine gevangenis van Mandela en zovele andere gevangen en de binnenplaatsen van deze gevangenis te worden rondgeleid. De verhalen zijn zo aangrijpend en zo schrijnend dat het niet te geloven is dat de laatste gevangenen Robbeneiland pas in 1991 hebben verlaten en dan dit regime tot in 1994 aan de macht is kunnen blijven.

Na dit indrukwekkende bezoek keerden we met de ferry terug naar het vasteland waar we de namiddag doorbrachten aan de haven van Kaapstad, Waterfront. Een erg gezellige buurt omdat de haven zowel door plezierboten, grote vrachtschepen en vissersboten wordt gebruikt en dus erg levendig is.

Daarna wandelden we langs de waterkant verder tot aan het splinternieuwe Greenpoint-stadium, één van de nieuwe bouwwerken voor het WK. Een modern stukje architectuur in een zeer aangenaam en gezellig park!

De volgende dag was het tijd voor wat fysieke inspanning: de Tafelberg. Waar je ook bent in Kaapstad, steeds rijst deze enorme steenmassa op de achtergrond op, vaak bedekt of helemaal verborgen achter 1 dik wolkendeken, ook wel de 'Tablecloth' genoemd. Vandaag was het een heldere dag, geen zuchtje wind, dus een ideale Tafelberg-dag!! Althans dat dachten we... We waren van plan de kabelbaan omhoog te nemen en dan te voet de berg af te dalen. Eens de taxi ons aan de kabelbaan had afgezet, bleek deze niet open te zijn wegens de sterke wind. Er werd ons afgeraden te voet naar boven te gaan met deze wind en hoewel we geen zuchtje wind voelden, besloten we dan maar te voet terug naar het City Centre te wandelen en ons geluk de volgende dag nog eens te proberen. We wandelden de steile helling af van de kabelbaan tot aan het stadscentrum en keken af en toe toch eens hoopvol omhoog om te checken of we toch geen beweging in de kabelbaan zagen. Deze kon namelijk altijd nog open gaan... Toen we helemaal beneden waren, keken we nog een laatste keer om... eigenlijk gewoon voor de grap... En we zagen de kabelbaan toch wel niet in werking zeker!! Na een telefoontje om na te gaan of het geen hallucinatie was, bleek ze inderdaad open. Lap, net nu we helemaal naar beneden waren gestapt! Dan maar terug de taxi in... De Tafelberg heeft blijkbaar een eigen willetje en wij moeten ons naar haar schikken. Al snel waren we blij met onze beslissing terug te keren. We konden genieten van de spectaculaire zichten vanuit de kabelbaan die steil omhoog klimt langs de bijna loodrechte bergwand. Zeer indrukwekkend!

Eenmaal boven zijn de zichten op de onderliggende stad, de oceaan, de stranden en het gebergte dat helemaal doorloop tot op de Cape Peninsula adembenemend. De blauwe oceaan die langs elke kant de stad omgeeft en het eindeloze gebergte doen je haast vergeten dat je in één van Zuid-Afrika's grootste steden bent.

Na voldoende van de prachtige zichten te hebben genoten, begonnen we onze tocht naar beneden via de Platteklip-kloof. Zonder ook maar één aanwijzing was het even zoeken naar het juiste pad (geen wonder dat hier jaarlijks mensen sterven omdat ze verloren lopen in de wirwar van paden), maar eens op weg konden we verder genieten van de prachtige zichten vanuit de steile kloof.

Hoewel het naar beneden ging, was de wandeling best vermoeiend voor onze spieren, maar we prezen ons gelukkig als we de rode zwetende hoofden van de mensen zagen die omhoog klauterden. Na 2,5 uur waren we terug aan de kabelbaan, uitgeput en bezweet, en na een korte rustpauze begonnen we voor de tweede keer die dag aan de wandeling naar het stadscentrum. Gelukkig kregen we onderweg een lift van een vriendelijke Zuid-Afrikaanse die onze vermoeide tred moet hebben gezien, en konden we proeven van het bruisende, moderne maar erg toeristische stadscentrum. De marktjes, terrasjes en vele restaurants gaven het iets van een Europese stad waarin het erg aangenaam vertoeven was. 's Avonds legden we nog de laatste kilometers naar onze backpacker af en vielen, tevreden van zoveel moois, als een blok in slaap.

De volgende dag was dan onze laatste volledige dag in Kaapstad voor we met de tour zouden vertrekken. Een ideale gelegenheid dus om nog een laatste aspect van deze bruisende stad van dichterbij te onderzoeken: het strand. We namen een busje naar Clifton Beach: een hagelwit strand met azuurblauwe (ijskoude) oceaan. Haaa... hieraan went een mens toch nooit.

En zo zijn we op het einde van onze Zuid-Afrikareis gekomen. Morgen vertrekken we met de Drifters-tour doorheen Namibië, Zimbabwe, Zambia en Botswana. Het deel van onze reis waar we tegelijkertijd heel erg naar uit keken, maar ook niet omdat het het laatste deel van onze reis is.

Zuid-Afrika heeft ons echt verrast. Een prachtig land met zoveel diversen waarin we echt een fantastische tijd hebben beleefd. Hoewel we niet het gevoel hadden dat dit het échte Afrika was, hebben we echt genoten van de natuur, cultuur, vriendelijke mensen, prachtige accommodatie en fantastische dieren. Een land waar we zeker naar terugkomen!

En nu... klaar voor het échte Afrika met Drifters...